Les 24 – *Vlotjes. Eitje.*

Oooh yes, vandaag ging ‘t echt super! De les bestond uit 10min lopen, 1min wandelen en dan 20min lopen. De eerste 10 minuten voelden gevoelsmatig echt veel minder lang aan waardoor ik stomverbaasd was dat Evi me toeliet om te gaan wandelen. De laatste 20 minuten waren iets zwaarder, maar om nu te zeggen dat ik mij zwaar vermoeid heb…zeker niet!

Het enige lastige was een beetje pijn in mijn linkerkuit, opgedaan door vanmorgen iets te enthousiast te willen doortrappen met mijn fiets toen ik op steil stuk bergop langs een bouwwerf reed. De aldaar arbeidende medemensen voelen immers dagelijks klaarblijkelijk de onweerstaanbare drang om mij vanalles toe te roepen waardoor ik me daar dus liefst zo snel mogelijk uit te voeten maak. (Een kwaal waar -among too many others- ook vrachtwagenchauffeurs aan lijden, al gebruiken die hun claxon als expressiemiddel van dienst.)

Soit soit soit het lopen ging dus absoluut geweldig! :-) Ik was dus niet eens heel moe toen ik aankwam en de progressie die ik heb gemaakt tov vorige week maandag is toch wel ‘groot’ te noemen. Hoera voor mij dus! =D

Verder eindigde Evy (Gruyaert, die mij via mijn mp3speler elke les begeleidt) met de gezegende woorden “de volgende 2 dagen is het rust, zoek misschien iemand om uw benen te masseren”. Liiiiieeeeeefiiiiiieeeeee?? *engelenlachje*. =D (@liefje: ge hebt ‘t zelf ook zo goed gedaan vandaag dat ik een ruimschootse compensatie voor de eventuele massage zeker wel zie zitten, contacteer mij dus maar met voorstellen :D) ((Hoe stoer toch, zo communiceren via mijn blog terwijl hij hier 2m vandaan zit.)) (((Om nog maar te zwijgen over mijn haakjesfantasietjes ^^!)))

Anyway anyhow, ‘t leven is mooi, nu 2 dagen rust (geen werk, geen lopen, halleluja!) en genieten van een welverdiend weeeeekend! Morgen staat er een shoppingtocht op het programma, net zoals mijn eerste bezoekje sinds 3 jaar aan de kapper. *Trilllll* =)

Les 23 – *We gaan vooruit*

Vandaag stond er een les op ‘t menu die bestond uit 10-12-12-min-loopstukjes met telkens 1 minuutje pauze tussen. Normaal gezien zouden we dat op de piste gaan lopen zodat ik een ideetje zou krijgen hóe ver ik momenteel ‘al’ loop. Helaas bleek die afgesloten te zijn om 1 of andere obscure reden, we zijn dan maar toertjes van ongeveer 600m rondom de piste heen gaan lopen. Na een kwartiertje zijn we wel van dat idee afgestapt omdat er blijkbaar een seniorenloopvereniging van ongeveer 40 man sterk ons loopweggetje kwam inpalmen. De Heverleese bossen waren een aangenamer alternatief, waar ik mijn les succesvol heb voltooid! Jippie :)

Wat ik vandaag geleerd heb?
- ik loop ongeveer 1400m in 10min, dat moet dus sneller. Ik mik op maximum 35 minuten voor mijn 5km, gezien mijn verstoorde programma zou ik daar al tevreden mee zijn.
- die 5km wordt érg tastbaar en I like it. :-) Ik loop nu al verder en beter dan ooit tevoren.
- mijn vriendje is de leukste motivator.
- ‘t was écht tof vandaag (itt maandag), mijn voorspelkwaliteiten in mijn vorige entry bleken dus toch niet geheel onbetrouwbaar.
- vrijdag wordt zwaar (10-20-min-loopstukjes), maar uiterààrd gaat dat ook lukken!

Verder is de look van de blog een beetje gepersonaliseerd met een nostalgiefotootje uit Graz (waar ik 10 maanden op erasmus was tot juni 2007). Ik wil echter een meer toepasselijke header dus tijdens de dode uurtjes op ‘t werk (tegenwoordig 80% van de tijd – maar ik ga niet klagen) kan ik eens nadenken over een toffe compositie.

Les 22 – *The saga continues*

Ik heb geen looptalent. Dat is geen zelfonderschatting maar gewoon wat ‘t is. Tot daar geen probleem want ik ambieer ook geen succesvolle loopcarrière en doe ‘t enkel voor de fun. Het enige belangrijke is dat ik zélf voldoening haal uit mijn prestaties. Dat die prestaties dan relatief (tov anderen) weinig voorstellen stoort me allerminst.

Het probleem duikt pas op als ik zelf geen voldoening haal uit mijn geloop. Zoals gisteren. Oooh jawel, ik heb het wel uitgelopen (of wat had u gedacht!), heb zelfs 2×15 minuten (“een uitdagende les” zoals dat heet) succesvol afgemaald. Maar toch was er die voldoening niet. En de reden daarvoor: zijpijn. “No pain no gain”, sprak het vriendje mij moed in, maar het werd gewoon fundamenteel onleuk.
Soit, ik ga ‘t ook niet overdramatiseren want zijpijn is natuurlijk niet meteen een chronische blessure die een hele domper op mijn start-to-run-projectje zet. En morgen -woensdag- gaat die er gewoon helemaal niet zijn. *Self-fulfilling prophecy anyone? :)*

Naast mijn geloop ben ik trouwens ook met een fietsprojectje begonnen. “Rij eens met de meest krakkemikkige fiets elke dag sérieuze heuvels op (en af) naar/van je werk”, heet het. En ironisch genoeg is er net op de top van de meest uitdagende klim, alwaar ik ‘dood’ aankom, een begrafenisondernemer gevestigd. Maar met mijn duatlongedoe zou ik binnen 3 weken mijn beste conditie ooit moeten bereiken! :-)

Les 21 (2) – *Karakter kweken*

Op het moment dat ik mijn verslagje van zaterdag wou typen lag wordpress plat. Omdat ik dacht dat ‘t maar een heel tijdelijk probleem was ben ik in kladblok beginnen typen. WordPress bleef echter onbereikbaar tot op ‘t moment dat ik op internetloos weekend vertrok, maar omdat de post toch al geschreven is plak ze hier maar onder. :)

“Fjoe. I made it. Woohoo! Maar het heeft bloed, zweet en tranen gekost.

Ik moest 10-10-12 minuten lopen met telkens 2 minuutjes pauze. Toen ik aan mijn laatste stukje van 12 minuten begon dacht ik “nee, dit gaat niet lukken”. Het duiveltje op mijn rechterschouder fluisterde mij in dat ik wel mocht stoppen, ‘t zou geen schande zijn omdat ik na een maand stilliggen eigenlijk te ambitieus terug begonnen was. Mààr het engeltje op mijn linkerschouder vond dat allemaal b*llshit, die vond dat ik eens moest stoppen met mijn gewoonte van meteen op te geven als er geen quasi 100% garantie voor succes is. Dat ik karakter moest leren kweken en dat ik het écht wel kon. En ze heeft gelijk gekregen. =D Ik kón het en ik heb echt karakter getoond! Enénén buiten minieme zijpijn was er geen fysiek ongemak mee gemoeid. Ik ben best trots op mezelf, en op ‘t liefje die zijn uitdagende les ook tot een goed eind heeft gebracht; wij doen da goe!

En zie, maandag loop ik zowaar les 22 waarna ik verder sta dan ik ooit geraakt ben! :) Bye bye ‘(2)’s in mijn titels, we gaan vooruit! Nog 6 lessen en dan is er die rechte lijn naar de 5 km!! :)

Nu heerlijk douchen en daarna 2 dagen maanrocken. Als je werkt leer je weekends echt veel harder appreciëren, dus genieten maar! :)”

Zo dat was ‘t. Morgen opnieuw lopen & nu dringend slapen na héééérlijk weekend…de ontnuchtering van 8u werken wordt groot, maar langs de andere kant is die er ook maar omdat het zo leuk was. :)

Les 20 (2) – *En gààààn!*

Waar ik maandag nog vol zelfvertrouwen beweerde dat ik door de zogenaamde huidige stabiliteitsfase (geïnduceerd door intensief vakantiewerk) makkelijk het schema zou kunnen volgen, ben ik hier nu alweer met een lichtjes gewijzigde planning. Ik ben dus vandaag -donderdag- gaan lopen ipv woensdag en de volgende les ga ik dan uitstellen naar zaterdag voormiddag. Dit komt niet door motivatieprobleempjes of lichaam-dat-niet-mee-wil, maar doordat er naast de 12u die ik kwijtben door mij klaar te maken voor/te begeven naar/bezig te zijn met/terug te keren van mijn werk niet zo gek veel uurtjes vrij zijn (vermits ik er ook graag nog een respectabel aantal slaap). En als er dan sociale activiteiten opduiken (zoals woensdag het geval was) is ‘t moeilijk om die in mijn mini-jobisolement te weigeren ten voordele van ‘t lopen.

Mààr dat weigeren gebeurde dus niet zonder een haalbare alternatieve loopplanning, en zodoende ben ik vandaag mijn les 20 gaan lopen! 4×8 min lopen aan de zijde van mijn allerliefste, en jawohl, ‘t was weer een succesvolle les! :) Hiphoi! En véél dank aan die allerliefste voor alle bemoedigende woordjes. Achteraf gezien ging ‘t eigenlijk nog redelijk vlot, al ben ik waarschijnlijk dieper moeten gaan dan de bedoeling. Achja, ik ben ook niet het meest conventionele parcours aan ‘t volgen… :) En ik ben vooral verbaasd dat ‘t toch allemaal nog lukt…maar misschien moet ik mezelf gewoon niet zo onderschatten! “Uiteraard kan ik dat!” Uhm, dat is nog niet met algehele overtuiging van mijnentwege, maar 1 ding is zeker: I’m back! 5 kilometer, here I come. =D

Volgende les is voor zaterdag voormiddag (en daarna maanrock, yes yes!), nu nog even genieten samen met ‘t vriendje en dan morgen 6 uurtjes werken en wéékend! Mooi. :)

Les 19 (2) – *Wiiihaaa!*

Ok. Ondertussen is het weeral bijna 2 weken geleden dat ik mijn loopschoenen voor ‘t laatst had aangetrokken. “Shame on me” enzovoorts, mààr, we kijken weer vooruit en er is beterschap in zicht! Ik ben net begonnen aan mijn 4wekendurende 38urenweek-vakantiejob en dat gegeven ademt nogal “stabiliteit” uit (en ook lààànge dagen, maar da’s ‘t punt ff ni ^^). En laat nu net dàt [stabiliteit] hetgene zijn dat ik in de vakantie miste om het lopen vol te houden..

Het leek me een leuke motivatie om samen met ‘t einde van die job -hopelijk- het begin van mijn 5kilometerloopkunst te kunnen vieren. Vandaar dat ik eigenlijk nogal onbezonnen & vooral onvoorbereid les 19 afmaalde vandaag, nl 5-6-7-8 min lopen. Een beetje zwaar om zo ineens terug mee te beginnen na mijn minimale inspanningen van de afgelopen weken, maar toch is ‘t gelukt!! Het liefje was zo vriendelijk om de hele weg bij mij te lopen wat echt superleuk was! Zonder had ik het niet volgehouden vrees ik, maar samen met hem kan ik de wereld aan. =) Of euh, alleszins 5-6-7-8 min lopen. :D

Maar dus, ‘t gevoel zat goe, ‘t was keileuk om na een vermoeiende werkdag alles van mij af te lopen en ‘t was super omdat ‘t samen met mijn liefje was. Woensdag dus wéér, en dit keer heb ik er absoluut vertrouwen in dat ‘t gaat lukken (en dat ik effectief ga vertrekken).

Een kleine ‘wiiihaaa’ kan er dus wel vanaf. Gooo me! :-)

Les 16 (2) – *Comeback =)*

Zo, dít is lang geleden, maar hier is weer een loopverslagje! Omdat ik ondertussen een week of 4 de loopschoenen aan de haak had gehangen heb ik besloten van terug in te pikken vanaf les 16 (terwijl ik eerder al tot 21 was geraakt). Dit bleek de ideale les te zijn voor mijn huidige niveau; goede keuze! :) Het lopen ging behoorlijk vlot zonder te gemakkelijk te zijn, ideaal dus!

Ik had echt weer moeite om te vertrekken (en ieder excuus was geldig om dat vertrek uit te stellen), maar onder stimulatie van mijn supervriendje ben ik er uiteindelijk toch aan begonnen. En na een paar meter vond ik het al superleuk *typisch*.

‘t Enige vervelende is dat ik voel dat mijn knieën weer een probleem gaan vormen, maar ik heb besloten dat ik meteen medische hulp ga inschakelen van zodra het een beetje ernstig wordt. Ik loop zo een marginale afstanden op zachte ondergrond, zelfs mijn gestel zou die schokken deftig moeten kunnen opvangen.
Misschien moet ik toch maar ‘just in case’ een minder-knie-belastende sport gaan kiezen als back-up-plan…